RACJONALISTA OŚWIECENIA

Nie można, rozumując jak racjo­nalista Oświecenia, uznać ludu za źródło regeneracji. Racjonalista Oświecenia widzi i widzieć musi w lu­dzie ciemną i ulegającą przesądom masę, którą trze­ba oświecić, a więc zmienić, a więc sprawić, by prze­stała być „ludem”. Trzeba sięgnąć do romantycz­nego zasobu wyobrażeń, by pod ciemnotą odkryć pierwotne cnoty. I by je odkryć, trzeba odrzucić oświeceniowe pojęcie „cnoty”, racjonalistycznej cno­ty wzorowanej na modelu stoickiego mędrca, posta­wić w jego miejsce irracjonalne pojęcie cnoty — podświadomego i irracjonalnego, odwiecznego uczu­cia, od Rousseau się wywodzącego, a więc czerpią­cego z Oświecenia to właśnie, co w nim było racjo­nalizmowi przeciwstawne i preromantyczne.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witam! Nazywam się Jakub Woźniak i jestem wykładowca na wydziale finansów i ekonomii Uniwersytetu Gdańskiego. Prowadzenie tego bloga to obok sportu i filmów, jedna z moich największych pasji i form komunikacji.
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.