OSTRA I CELNA KRYTYKA

Ostra i celna w krytyce, mniej jasna i konkretna była lewica, gdy szło o własne jej określenie, czym jest naród. „Łączne narodowe życie i wolne od ob­cego przymusu; oto jest, co narodowość stanowi” — pisał Krępowiecki i wiązał to określenie z pojęciem ludu: „Lud w związku z krajem [kraj to dla niego „przestrzeń ziemi martwa przez naród zajęta”], jako jedność urządzona i samodzielna, jest narodem.” I przeciwstawne ludowym określenia traktowały „urządzenia”, czyli instytucje, jako najistotniejszy, bo wszystko inne kształtujący element narodu. Tyl­ko gdy te pierwsze uważały za takie instytucje istniejące od wieków i przekształcane ewolucyjnie — to radykalne miały na myśli instytucje dopiero po­wstać mające i zrywające z przeszłością. Zapatrzone — jak to widać u Krępowieckiego — w dzieło Wielkiej Rewolucji Francuskiej, w dziele tym, w rewolucji, w wolności, w równości, w suweren­ności ludzi widziały fakty, które stworzyły dopiero naród francuski, z ośmiu ludów przez dzieło rewo­lucji znacjonalizowany, przekształcony w jeden na­ród.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witam! Nazywam się Jakub Woźniak i jestem wykładowca na wydziale finansów i ekonomii Uniwersytetu Gdańskiego. Prowadzenie tego bloga to obok sportu i filmów, jedna z moich największych pasji i form komunikacji.
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.