ODRĘBNOŚĆ KAŻDEGO NARODU

Tradycja to stan szlachecki. Ale obok niej są wymagania nowoczesne, poznane w Europie. Pojęcie narodu musi więc ulec zmianie. Tak jak w prawie, trzeba to, co jest nowe, tworzyć „nie bałwochwalczo”, lecz „przez ciągnienie z nich ożywczych soków, przez operację bardziej składaną”. Tu się ujawnia, że konserwatysta nie jest reakcjonistą. Odrębność każdego narodu to jego „wewnętrzny charakter”, to, co przez dzieje zostało urobione i co przez dzieje, z zachowaniem tego, co przeszłość stworzyła, jest dalej rozwijane. Ale — tu się ujawni istotny sens konserwatyzmu — naród ten „składa się z różnych żywiołów, czyli stosunków społecz­nych, z różnych prowincji”. I jedne, i drugie wno­szą swe szczególne cechy do charakteru narodowe­go, charakter narodowy jest właściwym ustosunko­waniem do siebie tych różnych elementów, ich organiczną, zróżnicowaną jednością, a nie prostą ich sumą.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witam! Nazywam się Jakub Woźniak i jestem wykładowca na wydziale finansów i ekonomii Uniwersytetu Gdańskiego. Prowadzenie tego bloga to obok sportu i filmów, jedna z moich największych pasji i form komunikacji.
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.