ANTAGONISTA KLASOWY

Inaczej było, jeśli idzie chłopa, tu antagonistą klasowym był najczęściej — poza Śląskiem — Polak, tu proces uświadomienia narodowego postępował wolniej. W klasie robotni­czej współistnienie i przymusu gospodarczego, przymusu państwowego w rękach obcego stawało się pożywką świadomości narodowej. Mimo oddzia­ływania luksemburgizmu skrzydło ruchu robotnicze­go, SDKPiL czy PPS-Lewica, uwzględniało ten mo­ment, żądając republiki polskiej w ramach federacji czy to rosyjskiej, czy to ogólnoeuropejskiej, nieraz (jak Henryk Wałecki) wysuwając hasło połączenia wszystkich ziem polskich w jedno państwo. Inaczej wyglądał problem chłopski, aż po listo­pad 1918 r. podstawowy, bo był problemem najli­czniejszej warstwy ludu.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witam! Nazywam się Jakub Woźniak i jestem wykładowca na wydziale finansów i ekonomii Uniwersytetu Gdańskiego. Prowadzenie tego bloga to obok sportu i filmów, jedna z moich największych pasji i form komunikacji.
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.